GELECEĞİN TÜRKİYE’Sİ VE YAPISAL REFORMLAR (YAZI DİZİSİ — 16. GÜN)

Değerli okurlar, yazı dizimizin on altıncı gününde, ulusal güvenliğimizin ve teknolojik bağımsızlığımızın en kritik sütunlarından biri olan savunma sanayisi politikalarını ele alıyoruz. Ortadoğu’da yaşanan sıcak çatışmalar ve küresel güç dengelerindeki kırılmalar, askeri caydırıcılığın dönemsel iç politika mülahazalarına feda edilemeyecek kadar hayati bir beka meselesi olduğunu göstermektedir. Kalkınma programımızın bu alandaki temel hedefi; mevcut tarihi başarıları korumak, her an karşı karşıya kalabileceğimiz ambargo risklerine karşı savunmasız kalmamak ve sektörü tam bir liyakat esasıyla geleceğe taşımaktır.

Savunma sanayimizde insansız hava, kara ve deniz araçları (İHA, SİHA, İDA) gibi alanlarda yakalanan küresel başarılar milletimizin ortak gururudur. Ancak bölgesel savaşların her an derinleştiği günümüz konjonktüründe, bu projelerin sürdürülebilirliği; motor, elektro-optik kamera ve mikro çip gibi kritik alt bileşenlerdeki dışa bağımlılığın sıfırlanmasına bağlıdır. Olası bir bölgesel krizde ani bir ambargoya maruz kalarak kritik sistemlerde üretim durması ya da savunmasız kalma riski kesin olarak bertaraf edilmelidir. Reform programımız dahilinde, bu kritik parçaların Ar-Ge ve üretim süreçleri tamamen Türkiye içinde, yerli imkanlarla geliştirilecek ve devlet güvencesiyle üretilecektir. Dış aktörlerin tedarik zinciri kararlarına ve siyasi ambargolarına bakılmaksızın, milli güç unsurlarımızla kesintisiz üretim yapabilen bir savunma ekosistemi inşa edilecektir.

Savunma sanayisi projeleri, devletin ve milletin ortak sermayesidir. Bu yatırımların dönemsel siyasi tartışmaların ve seçim gündemlerinin dışında tutulması ulusal güvenlik açısından şarttır. Savunma sanayisi adımları, anayasal ve yasal bir çerçeveyle "Devlet Stratejik Kazanımı" olarak tescil edilecek; yönetimler değişse bile hiçbir kesintiye veya bütçe kısıtlamasına uğramayacak mutlak yasal güvencelere kavuşturulacaktır.

Sektörün amiral gemileri olan ASELSAN, ROKETSAN, TUSAŞ ve HAVELSAN gibi vakıf şirketleri, her türlü bürokratik müdahaleden muaf tutulacaktır. Bu stratejik kurumların yönetim kurulları ve genel müdürlük makamları, dönemsel referanslarla değil; küresel savunma pazarını bilen liyakatli mühendisler ve uzman yöneticiler arasından seçilecektir. Mühendislerimizin fikir özgürlüğü ve çalışma şartları iyileştirilerek, nitelikli insan kaynağımızın beyin göçüyle kaybedilmesi kesin olarak önlenecektir.

Savunma sanayimizin küresel rekabet gücü, sadece birkaç büyük ana yüklenicinin omuzlarına yüklenemez. Gerçek katma değer, teknoloji KOBİ’lerinde ve start-up’larda gizlidir. Devlet hibeleri ve Ar-Ge fonları; ilişkisel yakınlıklara göre değil, üretilen teknolojinin ülkeye katacağı net stratejik değere göre tamamen şeffaf bir sistemle dağıtılacaktır. Siyasi veya lobi gücü olmadığı için yenilikçi ürününü pazara sunamayan, bu yüzden büyük üreticiler tarafından yok pahasına satın alınan küçük firmalarımız yasal koruma altına alınacaktır. Devlet, bu firmaların yerli üretimlerini korumak için "Asgari Alım Garantileri" uygulayacak ve uluslararası pazarlara açılmalarına devlet diplomasisiyle öncülük edecektir. Sektörde tekelcilik değil, adil rekabet esas kılınacaktır.