Geleceğin Türkiye'si ve Yapısal Reformlar — 10. Gün Mustafa Gözaydın

Değerli okurlar, yazı dizimizin onuncu gününde, iş gücü piyasasının en hassas dengesini oluşturan ve milyonlarca çalışanımızı doğrudan ilgilendiren asgari ücret belirleme mekanizmasını ele alıyoruz. Bilindiği üzere, serimizin dokuzuncu gününde makroekonomik istikrarın temel taşlarını ve fiyat istikrarı hedeflerimizi detaylandırmıştık. Ulusal kalkınma programımızın bu alandaki temel amacı; çalışanlarımızın alım gücünü makroekonomik şoklara karşı kalıcı olarak korurken, üretim çarklarının dönmesini sağlayan küçük esnaf ve sanayicilerimizin rekabet gücünü de eş zamanlı olarak gözetmektir.

Asgari ücret, hanehalkının gerçek harcama kalıplarını tam olarak yansıtmakta yetersiz kalabilen dar kapsamlı göstergeler yerine, sokağın bizzat hissettiği geniş tabanlı gıda ve barınma maliyetleri dikkate alınarak belirlenecektir. Yeni dönemde ücret belirleme komisyonu; asgari geçim endeksini, açlık sınırını ve bilimsel yöntemlerle hesaplanan güncel yaşam maliyetlerini temel alacaktır. Enflasyon tek haneli seviyelere kalıcı olarak düşürülene kadar, asgari ücret yılda bir kez sabit bırakılmayacak; her 6 ayda bir otomatik ve refah payı eklenmiş güncellemelerle çalışanların alım gücü enflasyon karşısında koruma kalkanına alınacaktır.

Çanlarımızın eline geçen net ücretin artırılması için devlet, kendi alacağından fedakârlık edecektir. Gelir vergisi dilimleri hakkaniyetli şekilde yeniden düzenlenerek, asgari ücret seviyesindeki tüm kazançlar ve bu ücretin üzerindeki asgari ücret kadar olan kısım gelir vergisinden ve damga vergisinden tamamen muaf tutulacaktır. Böylece işçinin eline geçen net gelir artarken, bu artışın maliyeti doğrudan işverenin omuzlarına yıkılmamış olacaktır.

Ücret artışlarının istihdam kayıplarına ve kayıt dışı çalışmaya yol açmaması için işveren kanadı yapısal olarak desteklenecektir. Özellikle küçük esnafın, imalatçı KOBİ'lerin ve genç girişimcilerin üzerindeki Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) işveren prim yükü, devlet bütçesinden sağlanacak teşviklerle hafifletilecektir. Bu sayede işveren rasyonel maliyetlerle üretimine ve istihdamına devam edebilecek, işçi ise hakkı olan insani ücret seviyesine kavuşacaktır.